ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಿಂದೂಗಳು ಯೋಗವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಲು ಇರುವ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ನಡುವಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪದವು ‘ಯುಜ್’ ಎಂಬ ಧಾತುವಿನಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಅಂದರೆ ಜೋಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನೊಗ ಕಟ್ಟುವುದು. ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಎರಡು. ಅವುಗಳನ್ನು ಲಗಾಮಿನಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಉಸಿರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಲಗಾಮನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವನು ಜೀವಾತ್ಮ, ಇದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗದ ಪದ, ಇದನ್ನು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಜೀವಂತ ಚೈತನ್ಯ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂಗಳು ಯೋಗವನ್ನು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಸಾಧನವಾಗಿ ಕಂಡರು.

ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿ ಯೋಗಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಆರಂಭ ದಿನಾಂಕವಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಶೋಧಕರು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಲು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅನಾದಿ ಕಾಲದಿಂದ ಇದ್ದ ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಕಾಲ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವುದು? ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಿಂಧೂ ಕಣಿವೆ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಮುದ್ರೆಗಳು, ಸುಮಾರು 2500 ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂವತ್ ಪೂರ್ವದವು ಎಂದು ಕಾಲನಿರ್ಣಯವಾದವು, ಧ್ಯಾನದ ಯೋಗ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಹಲವಾರು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವ ಆರಂಭವಾಗಿ ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯು ಯೋಗದ ಹಲವು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಕರ್ಮ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಯೋಗ. ಇವು ಯೋಗವನ್ನು ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದತ್ತ ಒಂದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಅಂಶವೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ, ಈ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

Featuring:
ಋಷಿ ಪತಂಜಲಿಯು ಯೋಗಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದನು. ಕೆಲವರು ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು 200 ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂವತ್ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು 400…
ಋಷಿ ಪತಂಜಲಿಯು ಯೋಗಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದನು. ಕೆಲವರು ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು 200 ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂವತ್ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು 400 ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂವತ್ ನಡುವೆ ಕಾಲನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇವು ಕೇವಲ ಊಹೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಅಂತಹ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ನೀಡದಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಕಾಲ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಪತಂಜಲಿಯ ಕೃತಿಯು ಯೋಗದ ಸಂಗ್ರಹಗ್ರಂಥವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿದೆ: ಯೋಗವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು. ಅವನ ವಿಧಾನವು ಎಂಟು ಅಂಗಗಳ ಮಾರ್ಗವಾದ ಅಷ್ಟಾಂಗ, ಇದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಶಿಸ್ತಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.

ಯಮವೆಂದರೆ ಸಂಯಮಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ. ಅನುಯಾಯಿಯು ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡದಿರುವುದು, ಮಿತಿ ಮತ್ತು ಅಪರಿಗ್ರಹವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವು ಇತರರೊಂದಿಗಿನ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸ್ವಭಾವದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತವಾದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ.

ನಿಯಮವೆಂದರೆ ಆಚರಣೆಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ. ಅನುಯಾಯಿಯು ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಶುದ್ಧತೆ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು (ತಪಸ್) ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೈವಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ…
ನಿಯಮವೆಂದರೆ ಆಚರಣೆಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ. ಅನುಯಾಯಿಯು ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಶುದ್ಧತೆ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸನ್ನು (ತಪಸ್) ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೈವಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾ, ಅವನು ಆತ್ಮಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಶಿಸ್ತಿನ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.

Featuring:
ಆಸನವು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾಗದ ಪದ, ಆದರೆ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಎಂದು ಸಡಿಲವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಹುದು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಯೋಗ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಇದೇ. ಭಂಗಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೂ ಸುಖಕರವಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪತಂಜಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅರ್ಹ ಗುರುವಿನಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ, ಆ ಗುರು ಈ ಆಸನಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಊಹೆ. ಹಠಯೋಗದ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ನಂತರದ ಗ್ರಂಥ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಠಯೋಗ ಪ್ರದೀಪಿಕಾ, ಅನೇಕ ಆಸನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ, ಬೆನ್ನುಹುರಿ, ಕೀಲುಗಳು ಮತ್ತು ನರವ್ಯೂಹದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧಕರು ಊಹೆಯಿಂದ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು 15ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾಲನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವು ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಉಸಿರನ್ನು ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೇತುವೆಯಂತೆ ಜೋಡಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ ಎಂದು…
ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವು ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಉಸಿರನ್ನು ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೇತುವೆಯಂತೆ ಜೋಡಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಉಸಿರನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದರಿಂದ ನರಮಂಡಲ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸೂ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಧಾರಣೆಯು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದೇ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಚಿಂತನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು, ಸಾಧಕನು ಅಭ್ಯಾಸದ ಮೂಲಕ ಹೊರಗಿನ…
ಸಮಾಧಿಯು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಭವ ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಸಾಧಕನು…
ಸಮಾಧಿಯು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಭವ ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಸಾಧಕನು ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Featuring:
ಮೊದಲ ಐದು ಅಂಗಗಳು (ಬಾಹ್ಯಾಂಗಗಳು) ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಡವಳಿಕೆ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಉಸಿರಿನ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರವು ಸೇತುವೆಯಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಮೂರು (ಅಂತರಂಗಗಳು) ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಕ್ರಮ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದದ್ದು. ಮೊದಲು ದೇಹವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಉಸಿರನ್ನು, ಆಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಎಂಬ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಮಾದರಿಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ರೂಪ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬುದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಶ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗವನ್ನು ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇಹವು ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತಪರಿಚಲನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವಂತೆ…
ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗವನ್ನು ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇಹವು ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತಪರಿಚಲನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವಂತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ. ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಭಾವನೆಗಳು ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಚೋದಕಗಳು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ದೇಹ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವ ಅರಿವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದರಿಂದ ಸಾಧಕನು ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ರೋಗವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈಗ ನಾವು ರೋಗ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನದು, ಜನ್ಮಜಾತ ರೋಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಋಷಿಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಜೀವನಶೈಲಿ ತನ್ನದೇ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.














