இந்திய மாநிலங்களும் யூனியன் பிரதேசங்களும்

அதன் கூட்டாட்சி அமைப்பு நாட்டை 28 மாநிலங்களாகவும் 8 யூனியன் பிரதேசங்களாகவும் பிரிக்கிறது; ஒவ்வொன்றுக்கும் தனக்கே உரிய நிர்வாக ஏற்பாடுகள், தனித்துவமான மரபுகள், நாட்டிற்கான பங்களிப்பு உள்ளன. ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகள் பொதுவாக பொது ஒழுங்கு, வேளாண்மை, பொதுச் சுகாதாரம், உள்ளாட்சி நிர்வாகம் போன்ற துறைகளில் கணிசமான அதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ளன. ஒன்றிய (மத்திய) அரசு யூனியன் பிரதேசங்களை வெவ்வேறு ஏற்பாடுகள் மூலம் நேரடியாக நிர்வகிக்கிறது. தில்லி, புதுச்சேரி, ஜம்மு காஷ்மீர் போன்ற யூனியன் பிரதேசங்கள் தங்களுக்கெனச் சட்டமன்றங்களைக் கொண்டு தம்மைத் தாமே நிர்வகித்துக் கொள்கின்றன. ஆனால், லடாக், சண்டிகர், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் ஆகியவற்றை மத்திய அரசு நேரடியாக நிர்வகிக்கிறது.

வடக்குப் பகுதி

வட இந்தியா இமயமலைத் தொடர்கள், வளமான ஆற்றுச் சமவெளிகள், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நகரங்கள், தேசியத் தலைநகரம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

லடாக்

குளிர்ந்த பாலைவனங்கள், கம்பீரமான மலைகள், பௌத்த மடாலயங்கள் மற்றும் தனித்துவமான திபெத்திய கலாசாரத் தாக்கங்களால் அடையாளப்படுத்தப்படும் உயர்ந்த மலைப்பகுதி யூனியன் பிரதேசம். இதன் மூலோபாய அமைவிடம் இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவத்தை அளிக்கிறது. 50களின் பிற்பகுதியிலும் 60களின் தொடக்கத்திலும் சீனா இப்பகுதியின் ஒரு பகுதியான அக்சாய் சின்னைக் கைப்பற்றியது. 1999இல் பாகிஸ்தான் லடாக்கின் மேலுள்ள மலை உச்சிகளில் ஊடுருவி, இப்பகுதியை இந்தியாவிலிருந்து முழுவதுமாகத் துண்டிக்க முயன்றது. ஆனால், இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகள் பீரங்கிப்படை, விமானப்படை மற்றும் அசாத்திய துணிவை புதுமையான முறையில் பயன்படுத்தி, கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டைத் தாண்டாமலேயே எதிரியை அழித்தொழித்தன.

பஞ்சாப்

பசுமைப் புரட்சியுடன் தொடர்புடைய வளமான வேளாண் மாநிலம்; அப்போது கோதுமை மற்றும் அரிசி உற்பத்தி இந்தியாவில் பஞ்சத்தை ஒழிப்பதற்கான பிரபலமான வழியாக ஆனது. வேதப் பாரம்பரியத்தில் ஊறிய இம்மாநிலம் சிவ-சக்தி வழிபாட்டு மரபின் தாயகமாகும். படையெடுத்து வந்த காட்டுமிராண்டிகளுக்கு எதிரான முன்னணி மாநிலமாக இருந்ததால், மகத்தான குருக்கள் சீக்கிய சமயத்தை இந்து சமயத்தின் போர்க்கரமாக உருவாக்கினர். அமிர்தசரசில் உள்ள பொற்கோயிலை இது பெருமையுடன் கொண்டுள்ளது.

உத்தரகண்ட்

யமுனோத்ரி, கங்கோத்ரி, பத்ரிநாத் மற்றும் கேதார்நாத் உள்ளிட்ட புனிதத் தலங்களுக்குப் பெயர்பெற்ற இமயமலை மாநிலம். கங்கையும் யமுனையும் இங்கிருந்தே உற்பத்தியாகின்றன. ஒவ்வொரு சிகரத்திலும் ஒரு பழமையான கோயில் உள்ளது. ஒவ்வொரு குகைக்கும் ஒரு பண்டைய துறவியின் வரலாறு உண்டு. இது உண்மையிலேயே மலையேற்ற ஆர்வலர்களின் சொர்க்கம்.

டெல்லி

தேசியத் தலைநகர் பிரதேசத்தில் மத்திய அரசின் முதன்மை நிறுவனங்கள், நாடாளுமன்றம், உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் ஏராளமான தூதரகங்கள் அமைந்துள்ளன. இது ஒரு முக்கிய வணிக மற்றும் கலாசார மையமும் ஆகும். மகாபாரதக் காலத்திலிருந்தே, இந்திரப்பிரஸ்தம் என்று அழைக்கப்பட்ட பண்டைய நகரமாக இருக்கும் இது, பல உள்நாட்டு அரசுகளுக்கும், படையெடுத்து வந்த காட்டுமிராண்டிப் போர்த்தலைவர்களுக்கும், அறமற்ற காலனிய சக்திகளுக்கும் அதிகார பீடமாக இருந்து வந்துள்ளது.

மேற்குப் பகுதி

மேற்கு இந்தியா பாலைவன நிலப்பரப்புகள், வளமான பீடபூமிகள், நீண்ட கடற்கரைகள், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வணிக மையங்கள் மற்றும் நாட்டின் மிகவும் வளர்ச்சியடைந்த தொழில் பகுதிகள் சிலவற்றை ஒருங்கே கொண்டுள்ளது.

குஜராத்

நீண்ட சிந்து சாகர் (அரபிக் கடல்) கடற்கரையைக் கொண்ட முக்கியமான தொழில், வணிக மாநிலம். பெட்ரோகெமிக்கல்ஸ், ஜவுளி, மருந்துப் பொருட்கள், பொறியியல், வைரம் பட்டை தீட்டுதல் ஆகியவை இதன் தொழில்களில் அடங்கும். கிர் காட்டில் வாழும் ஆசிய சிங்கத்தின் தாயகமும் இதுவே. மாநிலத்தில் ஏராளமான கோயில்கள் இருந்தாலும், ஜோதிர்லிங்கத் தலங்களான சோமநாதர் மற்றும் துவாரகை கோயில்களை இது பெருமையுடன் கொண்டுள்ளது.

கோவா

பரப்பளவில் இந்தியாவின் மிகச்சிறிய மாநிலம்; கடற்கரைகளுக்கும் பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்துக்கும் புகழ்பெற்றது. பாரம்பரியமாக, இந்துக் கோயில்கள் வழிபாட்டுக்கும் கல்விக்கும் களமாக இருந்தன; அதன் மூலமே மாநிலம் செழித்தது. போர்த்துகீசிய காலனியாதிக்கத்தில் இது பாதிக்கப்பட்டது. வெறிகொண்ட மதவெறிக்குப் பெயர்பெற்ற பிரான்சிஸ் சேவியர் இந்துக் கோயில்களை அழிக்க ஊக்குவித்தார்; இந்துக்களுக்கு எதிராக விசாரணை மன்றம் (Inquisition) அமைக்கவும் வலியுறுத்தினார். தனது இழிவான செயல்களைத் தன் சொந்த வார்த்தைகளிலேயே பெருமையுடன் பதிவு செய்தும் வைத்தார். 1500களின் தொடக்கம் முதல் 1961 வரை நீடித்த போர்த்துகீசிய ஆக்கிரமிப்பின்போது, அவர்கள் தனித்துவமான இந்தோ-போர்த்துகீசியக் கட்டடக்கலைக் கட்டடங்கள் பலவற்றைக் கட்டினர். இன்று சுற்றுலாவும் கடல் விளையாட்டுகளும் முக்கிய ஈர்ப்புகளாக உள்ளன.

மேற்கு இந்தியா துறைமுகங்கள், தொழில் வழித்தடங்கள், நிதிச் சேவைகள் மற்றும் விரிவான உள்நாட்டு, சர்வதேச வணிகத்தால் பயனடைகிறது.

மத்தியப் பிரதேசம்

புவியியல் மையத்தில் அமைந்துள்ள இது, காடுகள், புலிகள் காப்பகங்கள், நர்மதா ஆறு, பழமையான இந்துக் கோயில்கள், பௌத்தத் தலங்கள் ஆகியவற்றுக்குப் பெயர்பெற்றது. விவசாயம், சுரங்கத் தொழில், உற்பத்தி ஆகியவை முக்கியமான பொருளாதார நடவடிக்கைகள். உஜ்ஜைனில் (மகாகாலேஸ்வரர்) மற்றும் கண்ட்வாவில் (ஓம்காரேஸ்வரர்) உள்ள இரண்டு ஜோதிர்லிங்கத் தலங்களை இம்மாநிலம் பெருமையுடன் கொண்டுள்ளது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கி.மு. 509-இல் ஓம்காரேஸ்வரர் கோயிலில் ஞானம் பெற்றார்.

அனைத்துப் பகுதிகளும் சந்திக்கும் சந்திப்பில் அமைந்துள்ள இது, கனிம உற்பத்தி, எரிசக்தி உற்பத்தி, விவசாயம் ஆகியவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

பிகார்

பல பண்டைய இந்து அரசுகளின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மையப்பகுதியான இந்த மகத நாடு, இப்போது பிகார் என அழைக்கப்படுகிறது; இங்கு பரவலான செழிப்பு நிலவியது, பௌத்தம், சமணம் உள்ளிட்ட பல வடிவங்களிலான தத்துவங்களையும் ஊக்குவித்தது. மகாவீரர், கௌதம புத்தர், மண்டன மிஸ்ரர் ஆகியோர் அங்கு வாழ்ந்தனர். புகழ்பெற்ற நாளந்தா பல்கலைக்கழகம் இங்கு பல ஆயிரமாண்டுகள் செயல்பட்டு, படையெடுத்து வந்த காட்டுமிராண்டிகளால் அழிக்கப்பட்டது.

ஒடிசா

கடல்வழி வணிகப் பொருளாதாரத்திற்கும் வீரமிக்க போர்வீரர்களுக்கும் பெயர்பெற்ற இம்மாநிலத்தில் பூரியில் உள்ள ஜகன்னாதர் கோயிலும் கோனார்க் சூரியன் கோயிலும் உள்ளன. செழிப்பு பல கலை வடிவங்களை வளர்த்தது; அவற்றில் பழமையான ஒடிசி நடனமும் அடங்கும். அதன் கடற்கரை, துறைமுகங்கள், கனிம வளங்கள், தொழில் மையங்கள் பொருளாதாரத்திற்குப் பங்களிக்கின்றன.

கங்கையும் அதன் கிளை ஆறுகளும் வரலாறு முழுவதும் கிழக்கு இந்தியாவின் பெரும்பகுதியில் விவசாயம், வணிகம், நகரமயமாக்கல், சமய வாழ்வு ஆகியவற்றுக்கு ஆதாரமாக இருந்துள்ளன.

ஆந்திரப் பிரதேசம்

நீண்ட கடற்கரை, வேளாண்மை, மீன்வளர்ப்பு, தெலுங்கு இலக்கிய மரபுகள், புகழ்பெற்ற புனிதத் தலமான திருப்பதி, ஸ்ரீகாளஹஸ்தி மற்றும் ஸ்ரீசைலத்தில் உள்ள ஜ்யோதிர்லிங்கக் கோயில் ஆகியவற்றுக்குப் பெயர்பெற்றது. இதன் வரலாறு சாதவாகனர், கிழக்குச் சாளுக்கியர், வேமுலவாடச் சாளுக்கியர், காகதீயர் ஆகிய அரசுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது. கிழக்கு மற்றும் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டங்கள் இதன் பண்பாட்டு மையங்களாகும்.

கர்நாடகம்

உலகப் புகழ்பெற்ற தொழில்நுட்ப, புத்தாக்க மையமான பெங்களூருவைக் கொண்ட கர்நாடகம், கங்கர், சாளுக்கியர், கடம்பர், விஜயநகரர், ஹொய்சாளர் ஆகிய அரசுகளிடமிருந்து பெற்ற வளமான பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தன்மை வாய்ந்த கட்டடக்கலையும் கலை வடிவங்களும் இருந்தன. பட்டடக்கல், ஐஹோளே, பாதாமி, ஹம்பி, பேலூர்-ஹளேபீடு ஆகிய இடங்களில் உள்ள கோயில் இடிபாடுகள் புகழ்மிக்க கடந்த காலத்தை நினைவூட்டுகின்றன. மைசூருவுக்கு அருகிலுள்ள புகழ்பெற்ற ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம், சாமுண்டி கோயில்கள் உட்பட பல பழமையான கோயில்கள் முழுமையாக எஞ்சியுள்ளன. காவிரியும் துங்கபத்திராவும் இந்த மாநிலத்தில் உற்பத்தியாகின்றன. கன்னட மொழிக்கும் நீண்ட இலக்கிய மரபு உண்டு.

தமிழ்நாடு

தமிழ் இலக்கியத்துக்கும், சோழர், பாண்டியர், பல்லவர், மராத்தியர் கட்டிய பிரம்மாண்டமான கோயில்களுக்கும் பெயர்பெற்ற முக்கியமான தொழில், பண்பாட்டு மாநிலம். அவை வியக்கத்தக்க சிற்பங்களாலும் ஓவியங்களாலும் நிறைந்துள்ளன. பாரதத்தின் அல்லது இந்தியாவின் நடனமான பரதநாட்டியம் இங்கு முதன்மை பெற்றுள்ளது. பண்டைய இந்திய இசை தொடர்ந்து செழித்து வளரும் நாட்டின் சில இடங்களில் இதுவும் ஒன்று. வாகன உற்பத்தி, தகவல் தொழில்நுட்பத் திறன்களுக்குப் பெயர்பெற்றது. இந்த மாநிலம் ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள ஜ்யோதிர்லிங்கக் கோயிலைப் பெருமையுடன் கொண்டுள்ளது; மதுரை, தஞ்சாவூர், திருச்சிராப்பள்ளி, திருநெல்வேலி, கன்னியாகுமரி, சென்னை ஆகிய இடங்களிலும் பல பழமையான கோயில்கள் உள்ளன.

வடகிழக்குப் பகுதி

வடகிழக்கு இந்தியா விதிவிலக்கான பல்லுயிர்ப் பெருக்கம், மொழிப் பன்மை, பழங்குடி மரபு மற்றும் உத்திசார் முக்கியத்துவம் கொண்ட ஒரு பகுதி. இது இந்தியப் பெருநிலப்பரப்பை கிழக்கு இமயமலையுடனும் தென்கிழக்கு ஆசியாவுடனும் இணைக்கிறது. அருணாசலப் பிரதேசம், அசாம், மணிப்பூர், மேகாலயா, மிசோரம், நாகாலாந்து, சிக்கிம் மற்றும் திரிபுரா ஆகியவை இந்த எட்டு மாநிலங்கள்.

அசாம்

தேயிலை, பெட்ரோலியம், பிரம்மபுத்திரா நதி மற்றும் காசிரங்கா தேசியப் பூங்கா ஆகியவற்றுக்குப் பெயர் பெற்ற, இப்பகுதியின் முதன்மைப் பொருளாதார மையம். புகழ்பெற்ற காமாக்யா தேவி கோயிலும் பூர்வ திருப்பதி கோயிலும் இங்கு உள்ளன.

மேகாலயா

சில பகுதிகளில் மிக அதிகமான மழைப்பொழிவு, உயிருள்ள வேர்ப் பாலங்கள் மற்றும் சுண்ணாம்புக் குகைகளுக்குப் பெயர் பெற்றது. அங்கு முதன்மையாக வாழும் பழங்குடிகள் காசி, காரோ மற்றும் ஜெயந்தியா ஆவர். மிக அதிக மழைப்பொழிவுக்கான வரலாற்றுப் பதிவை சேரபுஞ்சி கொண்டுள்ளது.

நாகாலாந்து

நாகா சமூகங்கள், பாரம்பரிய கிராம அமைப்புகள், கைவினைப் பொருட்கள் மற்றும் திருவிழாக்களுக்குப் பெயர் பெற்றது. திமாப்பூரில் உள்ள காளிபாரி எனப்படும் காளி கோயில் மிகவும் பழமையானது. இம்மாநிலத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் கிறிஸ்தவ மதத்துக்கு மாறிவிட்டனர்.

திரிபுரா

அரண்மனைகள், கோயில்கள், மூங்கில் கைவினைப் பொருட்கள், மேலும் வங்காளம் மற்றும் அண்டைப் பகுதிகளுடனான பண்பாட்டுத் தொடர்புகளுக்குப் பெயர் பெற்றது. இம்மாநிலத்தில் பல பழமையான, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இந்துக் கோயில்கள் உள்ளன; அவற்றுள் மிகவும் அரிதானது உனகோடியில் உள்ள பாறையில் குடைந்த சைவ புனிதத் தலம்.

அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்

வங்காள விரிகுடாவில் அமைந்துள்ள ஒரு தீவுக்கூட்டம்; இந்தியப் பெருங்கடலின் முக்கியமான கடல் வழிகளுக்கு அருகில் உத்திசார் முறையில் அமைந்துள்ளது. இதன் பவளப்பாறைகள், காடுகள், கடல்சார் பல்லுயிர்த்தன்மை ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை; இங்குள்ள பழங்குடி சமூகங்களுக்குத் தனிச்சிறப்பான பாதுகாப்பு தேவைப்படுகிறது. சோழப் பேரரசு இத்தீவுகளை ஸ்ரீவிஜயப் பேரரசுக்கு எதிரான தனது கடற்படை நடவடிக்கைகளுக்கான தொடக்கத் தளமாகப் பயன்படுத்தியது. அரசு 2024-ஆம் ஆண்டில் இதன் தலைநகரான போர்ட் பிளேரை ஸ்ரீ விஜயபுரம் எனப் பெயர் மாற்றியது.