இந்திய வர்த்தக மற்றும் தொழில் சம்மேளனங்களின் கூட்டமைப்பின் (FICCI) நூற்றாண்டு விழாவில் பேசிய பிரதமர் நரேந்திர மோதி, “நாட்டின் பொருளாதாரப் பயணத்தில் தொடர்ந்து செயலூக்கத்துடன் பங்காற்றுமாறு” அந்த அமைப்பையும் அதன் உறுப்பினர்களையும் கேட்டுக்கொண்டார். “லைசென்ஸ்-பெர்மிட்-கோட்டா ராஜ்”, “தேசியமயமாக்கலின் தோல்வியுற்ற பரிசோதனை”, இழிவான “ஃப்ராஜைல்-ஃபைவ்” பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்த நிலை ஆகியவற்றிலிருந்து “மிக வேகமாக வளரும் முக்கியப் பொருளாதாரம்” என்ற நிலைக்கு உயர்ந்த இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் பல கட்டங்களை அவர் நினைவுகூர்ந்தார். வளர்ச்சி என்பது செல்வந்தர்களை மேலும் செல்வந்தர்களாக்குவது அல்ல என்பதை அனைவருக்கும் நினைவூட்டினார். “உலக வங்கியின் சமீபத்திய அறிக்கை, வெறும் 12–13 ஆண்டுகளில் 50 கோடி இந்தியர்கள் வறுமையை வென்றுள்ளனர் என்று கூறுகிறது” என்று அவர் சொன்னார். இந்தியா “சுமார் ஏழு சதவீதம்” வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்றும், 2026 அக்டோபரில் “இந்தியாவின் பொருள் ஏற்றுமதி கிட்டத்தட்ட 50 பில்லியன் டாலரை எட்டியது” என்றும் அவர் கூறினார். “சரியான நோக்கத்துடன்” செயல்படும் அரசு வகுத்த “சரியான கொள்கைகளும்” ஒவ்வொரு இந்தியரின் கடின உழைப்பும் இதற்குக் காரணம்.
“நம்மை நாமே உயர்த்திக்கொள்ளவும், நமது சொந்தத் திறன்களை அறியவும், நமது குறைபாடுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளவும், தொடர்ந்து மேம்பட முயலவும்” இந்திய ஶாஸ்திரங்கள் நம்மை வலியுறுத்துகின்றன. அதை மனதில் கொண்டு, “அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் இந்தியத் தொழில்துறை எதைச் சாதிக்க முடியும்” என்பதை நாடு அறிய “நேர்மையான சுயபரிசீலனை” வேண்டும் என அவர் அழைப்பு விடுத்தார். விக்ஷித் பாரத் (வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா), ஆத்மநிர்பர் பாரத் (தன்னிறைவு இந்தியா) ஆகியவற்றுக்குப் பங்களிக்க, தொழில்துறைகள் “ஏற்கெனவே நிலைபெற்றுள்ள” தளங்களைத் தாண்டிச் செல்லுமாறு மோதி சவால் விடுத்தார். அப்போதுதான் “தேசிய மற்றும் உலக அளவில் எதிர்காலத்தில் எழும் தேவைகளுக்குத் தயாராக” முடியும். வளங்களை ஆயுதமாக்கும் “யுகத்தில்” இது குறிப்பாக உண்மை என்றார். அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் ஒவ்வொரு நீண்டகால முதலீட்டு முடிவுக்கும் “இந்தியா முதலில்” என்பதை அடிப்படையாகக் கருதுமாறு தொழில்துறைத் தலைவர்களை அவர் கேட்டுக்கொண்டார். இது “நாட்டைத் தன்னிறைவு பெறச் செய்யும்; உங்கள் தொழில்களின் வளர்ச்சிக்கும் புதிய வாய்ப்புகளைத் திறக்கும்” என்று அவர் நிறைவு செய்தார்.
Featuring:
இந்தியத் தொழில்துறை வளர்ந்து, பெரும் பங்களிப்பை அளித்திருந்தாலும், நிலைபெற்ற துறைகளைத் தாண்டிச் செல்வதில் போதிய முன்னேற்றம் காணவில்லை என்று அவர்…
இந்தியத் தொழில்துறை வளர்ந்து, பெரும் பங்களிப்பை அளித்திருந்தாலும், நிலைபெற்ற துறைகளைத் தாண்டிச் செல்வதில் போதிய முன்னேற்றம் காணவில்லை என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். மருந்துத் தொழில்துறையை உதாரணமாகக் காட்டினார். இந்தியா உலகின் மருந்தகமாக இருந்தபோதிலும், “இந்தியா ஒவ்வோர் ஆண்டும் பில்லியன் கணக்கான டாலர் மதிப்புள்ள APIகள் (செயலூக்க மருந்துப் பொருட்கள்), மொத்த மருந்துகள், மருந்து இடைநிலைப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்கிறது.” எந்தத் துறைகளிலும் புதிய தொழில்நுட்பங்களிலும் முதலீடு செய்வது என்பதைத் தீர்மானித்து, “மேலும் போட்டித்திறன் பெற” “பெரிய உற்பத்தி ஆலைகளை” அமைக்குமாறு அனைத்துத் தொழில்துறைகளையும் அவர் வலியுறுத்தினார். மருந்துத் தொழில்துறை “முழுமையாகத் தயாரான மருந்துகளில்” வெற்றி பெற்றது போலவே, தொழில்துறை “மூலப்பொருட்களிலும் திறனை உருவாக்க வேண்டும்.” இரும்புத் தாது, உருக்கு, பாக்ஸைட், அலுமினிய உலோகக்கலவைகள் போன்றவற்றிலும் இதே வாய்ப்பு உள்ளது. இது நடக்க, “இந்தியாவுக்குள்ளேயே கூடுதல் மதிப்புக் கூட்டல் நடைபெறும் வகையில் கனிமங்களின் மதிப்புச் சங்கிலியில் நிபுணத்துவம்” தொழில்துறைக்குத் தேவை என்று அவர் கூறினார்.
விவஸாயம் மற்றொரு துறையாகும். விவஸாயத்தில் பணிபுரியும் மிகப் பெரிய மக்கள்தொகை இருந்தாலும், இத்துறையிலிருந்து ஏற்றுமதி உலகளாவிய விவஸாய ஏற்றுமதிகளில் இரண்டு முதல் இரண்டரை ஶதவீதம் மட்டுமே. “கார்ப்பரேட் உலகம் விவஸாயத்தில் முதலீடு செய்ய அஞ்சுகிறது” என்று அவர் குறிப்பிட்டார். ஆனால் “மதிப்புக் கூட்டல் மற்றும் உணவு பதப்படுத்தும் தொழிலுடன் இணைந்த” வாய்ப்புகளையும் சுட்டிக்காட்டினார். கடந்த 12 ஆண்டுகளில் “விவஸாய உணவு ஏற்றுமதிகளில் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவின் பங்கு 13 ஶதவீதத்திலிருந்து 20 ஶதவீதத்துக்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளது.” இருப்பினும், “நாம் என்ன உற்பத்தி செய்கிறோம், உலகுக்கு என்ன தேவை” என்பதைத் தொழில்துறை அடையாளம் காண வேண்டும். ஏற்றுமதித் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய “நம்பகமான கொள்முதல் அமைப்புகளை” தொழில்துறை உருவாக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
Featuring:
அன்றாடப் பொறியியல் பொருட்களையும் வளர்ச்சிக்கான ஒரு துறையாக அவர் அடையாளம் காட்டினார். ஏனெனில், “கைக்கருவிகள் மற்றும் மின்கருவிகளின் உலகளாவிய ஏற்றுமதியில்…
அன்றாடப் பொறியியல் பொருட்களையும் வளர்ச்சிக்கான ஒரு துறையாக அவர் அடையாளம் காட்டினார். ஏனெனில், “கைக்கருவிகள் மற்றும் மின்கருவிகளின் உலகளாவிய ஏற்றுமதியில் இந்தியாவின் பங்கு இன்னும் மிகச் சிறியதே.” அதேபோல், உலகத் தெற்கை (Global South) இலக்காகக் கொண்டு “பேக்கேஜிங் கருவிகள், நீர்ப்பாசன அமைப்புகள், தொழிற்சாலை தொடர்பான இயந்திரங்கள்” ஆகியவற்றுக்கான இயந்திர உற்பத்தியை ஒரு பெரிய வாய்ப்பாக அவர் குறிப்பிட்டார். இந்தியா கையெழுத்திட்டுள்ள பல தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் காரணமாக, புதிய சந்தைகளுக்கான கதவுகள் இப்போது திறந்துள்ளன.
இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளுமாறும், “என் பொருள் எப்படியும் விற்கும்” என்ற மனப்பான்மையைக் கைவிடுமாறும் அவர் தொழில்துறைகளை வலியுறுத்தினார். இந்திய வாடிக்கையாளர்களையும் வெளிநாட்டு வாடிக்கையாளர்களுக்குச் சமமாகக் கருத வேண்டும் என்றும், அதனால் தரத்தில் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் விரும்பினார். முடிவாக, “உலகளாவிய தரநிலைகளைப் பூர்த்தி செய்வதிலும், உலகளாவிய தேவைகளுக்குப் பயன்படும் விநியோக வலையமைப்புகளை உருவாக்குவதிலும் நாம் முதலீடு செய்வது இன்றியமையாதது.” இது இந்தியப் பொருட்கள் “உலகச் சந்தைகளில் வாடிக்கையாளர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்று, அவர்களை இந்தியாவுடன் இணைக்கும்” என்று அவர் கூறினார்.
Featuring:
மூலம்: PMO, PIB, BusinessLine, ANI
மூலம்: PMO, PIB, BusinessLine, ANI










