ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യൻ ചേംബേഴ്സ് ഓഫ് കൊമേഴ്സ് ആൻഡ് ഇൻഡസ്ട്രിയുടെ (FICCI) ശതാബ്ദി ചടങ്ങിൽ സംസാരിക്കവേ, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി സംഘടനയോടും അതിലെ അംഗങ്ങളോടും “രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക യാത്രയിൽ സജീവമായ പങ്ക് തുടർന്നും വഹിക്കണമെന്ന്” അഭ്യർഥിച്ചു. “ലൈസൻസ്-പെർമിറ്റ്-ക്വോട്ടാ രാജ്,” “ദേശസാൽക്കരണത്തിന്റെ പരാജയപ്പെട്ട പരീക്ഷണം,” കുപ്രസിദ്ധമായ “ഫ്രജൈൽ-ഫൈവിൽ” ഉൾപ്പെട്ട അവസ്ഥ എന്നിവയിൽ നിന്ന് “ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന പ്രധാന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ” ആകുന്നതുവരെയുള്ള ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ അദ്ദേഹം അനുസ്മരിച്ചു. വളർച്ച എന്നത് സമ്പന്നരെ കൂടുതൽ സമ്പന്നരാക്കുന്നതല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം എല്ലാവരെയും ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. “ലോക ബാങ്കിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നത്, വെറും 12–13 വർഷത്തിനുള്ളിൽ 50 കോടി ഇന്ത്യക്കാർ ദാരിദ്ര്യത്തെ തോൽപ്പിച്ചു എന്നാണ്” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇന്ത്യ “ഏകദേശം ഏഴ് ശതമാനം” വളർച്ച നേടുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷയെന്നും 2026 ഒക്ടോബറിൽ “ഇന്ത്യയുടെ ചരക്ക് കയറ്റുമതി ഏകദേശം 5000 കോടി ഡോളറിലെത്തി” എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “ശരിയായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ” പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സർക്കാർ നടപ്പാക്കിയ “ശരിയായ നയങ്ങളും” ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരന്റെയും കഠിനാധ്വാനവുമാണ് ഇതിനു കാരണം.

“നമ്മെത്തന്നെ ഉയർത്തുക, സ്വന്തം കഴിവുകൾ തിരിച്ചറിയുക, പോരായ്മകളിൽ നിന്ന് പഠിക്കുക, കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടാൻ നിരന്തരം ശ്രമിക്കുക” എന്ന് ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രങ്ങൾ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അത് മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ട്, “അടുത്ത 20 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇന്ത്യൻ വ്യവസായത്തിന് എന്തു നേടാനാകും” എന്ന് രാജ്യത്തിന് തിട്ടപ്പെടുത്താനായി “സത്യസന്ധമായ ആത്മപരിശോധന” നടത്തണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. വികസിത ഭാരതത്തിനും ആത്മനിർഭർ ഭാരതത്തിനും (സ്വയംപര്യാപ്ത ഇന്ത്യ) സംഭാവന നൽകാൻ, ബിസിനസുകൾ “ഇതിനകം സ്ഥാപിച്ച” മേഖലകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ മോദി വ്യവസായങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ചു, അങ്ങനെ “ദേശീയ, ആഗോള തലങ്ങളിൽ ഭാവിയിൽ ഉയർന്നുവരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അവർക്ക് തയ്യാറെടുക്കാം.” “വിഭവങ്ങളെ ആയുധമാക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ” ഇത് പ്രത്യേകിച്ചും ശരിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അടുത്ത 20 വർഷത്തെ ഓരോ ദീർഘകാല നിക്ഷേപ തീരുമാനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം “ഇന്ത്യ ഫസ്റ്റ്” ആക്കുന്നത് പരിഗണിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യവസായ നേതാക്കളോട് അഭ്യർഥിച്ചു. ഇത് “രാജ്യത്തെ സ്വയംപര്യാപ്തമാക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ബിസിനസുകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് പുതിയ അവസരങ്ങൾ തുറക്കുകയും ചെയ്യും” എന്ന് അദ്ദേഹം ഉപസംഹരിച്ചു.

ഇന്ത്യൻ വ്യവസായം വളരുകയും വളരെയധികം സംഭാവന ചെയ്യുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സ്ഥാപിതമായ മേഖലകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നതിൽ മതിയായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.…

ഇന്ത്യൻ വ്യവസായം വളരുകയും വളരെയധികം സംഭാവന ചെയ്യുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സ്ഥാപിതമായ മേഖലകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നതിൽ മതിയായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഔഷധ വ്യവസായത്തെ അദ്ദേഹം ഉദാഹരണമായി എടുത്തു. ഇന്ത്യ ലോകത്തിന്റെ ഫാർമസി ആണെങ്കിലും, “ഇന്ത്യ ഓരോ വർഷവും ശതകോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ വിലമതിക്കുന്ന APIകളും (ആക്ടീവ് ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ ഇൻഗ്രിഡിയന്റ്സ്), ബൾക്ക് ഡ്രഗുകളും, ഡ്രഗ് ഇന്റർമീഡിയറ്റുകളും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നു.” ഏതൊക്കെ മേഖലകളിലും പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളിലും നിക്ഷേപിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനും “കൂടുതൽ മത്സരക്ഷമത കൈവരിക്കാൻ” “വലിയ ഉൽപ്പാദന പ്ലാന്റുകൾ” സ്ഥാപിക്കാനും അദ്ദേഹം എല്ലാ വ്യവസായങ്ങളോടും ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഔഷധ വ്യവസായം “പൂർത്തിയായ മരുന്നുകളിൽ” വിജയിച്ചതുപോലെ, വ്യവസായം “ഘടകങ്ങളിലും ശേഷി വളർത്തിയെടുക്കണം.” ഇരുമ്പയിരിലും ഉരുക്കിലും, ബോക്സൈറ്റിലും അലുമിനിയം ലോഹസങ്കരങ്ങളിലും മറ്റും ഇതേ അവസരം നിലനിൽക്കുന്നു. ഇത് സാധ്യമാക്കാൻ, “ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ളിൽ കൂടുതൽ മൂല്യവർധന നടക്കുന്നതിനായി ധാതു മൂല്യശൃംഖലയിൽ വ്യവസായത്തിന് വൈദഗ്ധ്യം ആവശ്യമാണെന്ന്” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

കാർഷിക മേഖലയാണ് മറ്റൊരു രംഗം. കൃഷിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ജനസംഖ്യ ഉണ്ടായിട്ടും, ആഗോള കാർഷിക കയറ്റുമതിയുടെ രണ്ടു മുതൽ രണ്ടര ശതമാനം മാത്രമാണ് ഈ മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള കയറ്റുമതി. “കോർപ്പറേറ്റ് ലോകം കൃഷിയിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്നു” എന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു. എങ്കിലും “മൂല്യവർധനയുമായും ഭക്ഷ്യസംസ്കരണ വ്യവസായവുമായും ബന്ധപ്പെട്ട” അവസരങ്ങളും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. കഴിഞ്ഞ 12 വർഷത്തിനിടെ “കാർഷിക-ഭക്ഷ്യ കയറ്റുമതിയിൽ സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ പങ്ക് 13 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 20 ശതമാനത്തിലധികമായി ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്”. എങ്കിലും “നാം എന്താണ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്, ലോകത്തിന് എന്താണ് വേണ്ടത്” എന്ന് വ്യവസായം തിരിച്ചറിയണം. കയറ്റുമതി ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ “വിശ്വസനീയമായ സംഭരണ സംവിധാനങ്ങൾ” വ്യവസായം സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു.

വളർച്ചയ്ക്കുള്ള മറ്റൊരു മേഖലയായി അദ്ദേഹം ദൈനംദിന എൻജിനീയറിങ് ഉത്പന്നങ്ങളെയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. എന്തായാലും “ഹാൻഡ് ടൂളുകളുടെയും പവർ ടൂളുകളുടെയും ആഗോള കയറ്റുമതിയിൽ…

വളർച്ചയ്ക്കുള്ള മറ്റൊരു മേഖലയായി അദ്ദേഹം ദൈനംദിന എൻജിനീയറിങ് ഉത്പന്നങ്ങളെയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. എന്തായാലും “ഹാൻഡ് ടൂളുകളുടെയും പവർ ടൂളുകളുടെയും ആഗോള കയറ്റുമതിയിൽ ഇന്ത്യയുടെ പങ്ക് ഇപ്പോഴും വളരെ ചെറുതാണ്.” അതുപോലെ, ഗ്ലോബൽ സൗത്തിനെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള “പാക്കേജിങ് ഉപകരണങ്ങൾ, ജലസേചന സംവിധാനങ്ങൾ, ഫാക്ടറി സംബന്ധമായ യന്ത്രങ്ങൾ” എന്നിവയുടെ യന്ത്രനിർമ്മാണം വലിയൊരു അവസരമാണെന്നും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഇന്ത്യ ഒപ്പുവച്ച നിരവധി സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര കരാറുകൾ കാരണം പുതിയ വിപണികളുടെ വാതിലുകൾ ഇപ്പോൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു.

ഈ അവസരം പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും “എന്റെ ഉത്പന്നം എന്തായാലും വിറ്റുപോകും” എന്ന മനോഭാവം ഉപേക്ഷിക്കാനും അദ്ദേഹം വ്യവസായങ്ങളോട് അഭ്യർഥിച്ചു. ഇന്ത്യൻ ഉപഭോക്താക്കളെ വിദേശ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് തുല്യരായി കണക്കാക്കണമെന്നും അതിനാൽ ഗുണനിലവാരത്തിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം വ്യവസായങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഉപസംഹാരമായി, “ആഗോള നിലവാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിലും ആഗോള ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉതകുന്ന വിതരണ ശൃംഖലകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലും നാം നിക്ഷേപം നടത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.” ഇത് ഇന്ത്യൻ ഉത്പന്നങ്ങൾക്ക് “ആഗോള വിപണികളിലെ ഉപഭോക്താക്കളുടെ വിശ്വാസം നേടിക്കൊടുക്കുകയും അവരെ ഇന്ത്യയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും” എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

ഉറവിടം: PMO, PIB, BusinessLine, ANI

ഉറവിടം: PMO, PIB, BusinessLine, ANI